Home » Comorbide » Relationele problemen

Heb je hechtingsproblemen?

Doe de test van een deskundige';
helaas in het Engels

Waarom beschadiging van vertrouwen door (chronisch) misbruik zoveel gevolgen heeft.

Menselijk contact of het ervaren van contact en vertrouwen is zo essentieel in onderlinge relaties en ons zelf voelen, we delen onze emoties, vertellen elkaar onze gedachten, gaan relaties aan, doen in vertrouwen dingen voor een ander, dat misbruik van je lichaam en ons vertrouwen en vaak ook van onze gevoelens, dat het niet kunnen verwerken van een trauma, kan leiden tot allerlei intermenselijke problemen. Sommigen zijn zo beschadigd dat ze geen band meer kunnen voelen door angst en herinneringen die het oproept. Hechten in de zin van een band voelen, onze behoeften naar zelf kunnen zijn in warmte en dichtbij zijn die we nodig hebben om ons zelf een vrij geliefd mens te voelen zonder geknecht te zijn is heel essentieel. Kinderen zoeken deze hechting met respect voor hun behoeften en gevoelens. Hechten en onthechten doen we onze hele leven. Kinderen hechten zich niet per definitie aan slechts een moeder of vader, maar aan een ieder die bereikbaar is. Toch is het helaas het stereotype beeld van dader en slachtoffer, vaak die van een man en een vrouw. Ik hoorde tijdens de berichtgeving over slachtoffers van de kerk weinig over vrouwelijke daders.

Achteraf bleek als je het geïnteresseerd bent dat in het buitenland ook nonnen dergelijke dingen te doen. Het komt wellicht niet zo in ons op, omdat vrouwen vaak als zorgende opvoeders worden gezien. Het is voor mannen nog verwarrender om door een vrouw misbruikt te worden. Vaak ook omdat jongens lichamelijk reageren op het misbruik. Maar het lichaam reageert slechts op prikkels en is nooit een teken dat een jongen een gewillige partner is. Na wat zoekwerk op internet stuitte ik op het begrip Narcistische moeders die het kind emotioneel misbruiken om hun eigen ego. Het zou een verklaring moeten zijn van het misbruik tussen moeder en zoon. Maar de werkelijkheid ook volgens de zedenpolitie is dat sommige vrouwen hun kind laten misbruiken vanwege geldwinst ,sommigen zijn de bedenkers en dat sommige vrouwen het misbruik samen met mannelijke daders inleiden. Sommigen doen het onder dwang van de mannelijke dader, maar er zijn ook vrouwen die vaak niet als dader gezien worden omdat het misbruik tijdens zorg gebeurd. Het is van belang misbruik te zien als vorm van misbruik van macht of verantwoordelijkheid over iemand. Het betekend tevens dat we geen onderscheid moeten zien tussen ras, sekse of achtergrond. Wat misbruik met je doet is dat de eenheid van geest en lichaam verward raakt in een kluwen van schuldgevoelens, angst, walging en als het ware besmet met de verlangens en denkwijzen van de dader. Je huid is niet meer van jezelf. Het is in bezit genomen. Je verliest jezelf. De pijn en schaamte begraaf je diep in je buik. Zo heeft de dader zich als het ware in je lijf, denken en voelen gepenetreerd. Sommigen raken zo verward dat ze uiteindelijk psychotisch worden, sommigen worden depressief en angstig, sommigen zien de fles als oplossing.

De verwarrende invloed van cluster A en B problematiek op PTSS, type 2-trauma

Qua persoonlijkheidsproblematiek kunnen we beter uitgaan van het begrip OCEAN of de big-5 van persoonlijkheidsproblematiek die vaak ook een genetische achtergrond - deels verworven en deels genetisch - heeft en hoe de persoon reageert. Bij een hoge score van Neurotisisme kunnen we gegeneraliseerde angsten verwachten, stemmingsproblemen, paniekstoornis en angorafobie. Gunstig is een hoge score voor Openess for experience, extraversion en consciousnesses. Er is weinig of geen onderzoek bekend van de invloeden van deze factoren betreffende PTSS behandeling. Borderline heeft vaak veel te maken met de interactiepatronen gebaseerd op gedesorganiseerde, onveilige of afwijzende hechting gecombineerd met impulsiviteit. Toch is het van belang de motieven van gedrag juist te interpreteren.

PTSS met de vele angsten en chronisch wantrouwen kan maken dat mensen moeite hebben stabiele banden op te bouwen. Borderline is eigenlijk min of meer een "scheldwoord" geworden voor moeilijke patiënten met hoge drop-out. Recente ervaringen tonen echter ook aan dat cliënten vaak gemotiveerd zijn. Toch kan investeren in een goede band en vertrouwen een basis vormen voor correctie van cognitie middels herstructurering. DIS en BPS lijken veel op elkaar, beiden hebben vaak last van dissociaties en interpersoonlijke problematiek door chronische wantrouwen en ervaren onveiligheid. Het wordt tijd dat onderzoeksresultaten van behandeling van mensen met PTSS en cluster A en B van persoonlijkheidsstoornissen meer bekend worden. 

Borderline:

"Geef om me...... ga weg", de gevolgen van slechte hechting & kindermishandeling?

Uit studies blijkt dat veel mensen met borderline vaak ook getuigen van mishandeling en of misbruik. Mensen met borderline zijn vaak impulsief, soms ook qua middelengebruik en andere activiteiten. Ze getuigen van innerlijke tegenstrijdige soms heftige gedachten en gevoelens, alsof ze niet in het midden uit kunnen komen. Mensen net borderline weten met deze innerlijke tegenstrijdigheden vaak geen raad, kunnen balanceren tussen eenzaam zijn of voelen, waarbij soms ook verlatingsangsten een rol kunnen spelen en intense contacten. Als ze alleen zijn, voelen zich vaak eenzaam en leeg van binnen. Ze missen zo wordt weleens gezegd een innerlijke representatie van mensen die om hun geven.

Ze zijn vaak erg emotioneel en kunnen in relaties intense contacten aan willen gaan. Vaak hebben ze ook last van stemmingstoornissen zoals terug kerende depressies. Door hun innerlijke tegenstrijdigheid en neiging intense contacten aan te gaan of juist soms te vermijden kan dit doorschieten soms naar een psychose, waarvan ze redelijk snel herstellen. Borderliners zonder vormen van kindermishandeling of verlatingsangsten/ bindingsangsten die vroeg zijn opgedaan blijken genetisch voor deze problemen belast te zijn. Wat ze eigenlijk niet doen of laten en vaak wel kunnen met enige moeite is een genuanceerd gevoel te hebben. Mediteren zoals Mindfullness en leren hun gevoelens niet te laten "overkoken" kan helpen. Ook vormen van "acceptance therapy" kan helpen. Het kan zijn dat hun regulerende hersendelen, zoals de orbitofrontale - en mediale & ventrale prefrontale cortex niet goed ontwikkeld is. Is nu ook neurologisch aangetoond. Maar gelukkig kun je die trainen en dus in zekere zin herstellen. Hun

nood zijn de tegenstrijdige gevoelens en gedachten, die impulsief kunnen opkomen en wat ik "overkoken van de aardappels" noem. (Het vuur of gas zijn de emoties) Vaak hebben ze veel wisselende relaties. Men heeft als peuter wellicht nooit de kans gehad hun gevoelens en behoeften op een normale manier beantwoord te krijgen, als onveiligheid, mishandeling, emotionele onverschilligheid van de ouders een rol speelde. Buitenstaanders weten hier niet goed mee om te gaan en degene die het heeft ook niet vaak. De oude term heet dan nog "karakter neurose. " - is achterhaald en ouderwets - Maar in tegenstelling tot wat deze term doet vermoeden is het geen neurotische ontwikkeling, eerder een onderontwikkeling van bovengenoemde regulerende hersendelen. Dan lijdt degene er onder. Soms ook in extreme gevallen de omgeving, die dan soms deze persoon gaat mijden uit angst voor conflicten. Een bekende psycholoog uitte eens naar mij "iemand met BPS zonder hechtingsproblemen daar kan ik niets mee.." Een bekende en in de VS werkende psycholoog en veel werkt met getraumatiseerde mensen en daarover veel heeft geschreven nl Bessel van der Kolk stelt dat velen met BPS een vorm van PTSS hebben en eigenlijk te maken hebben gehad met vroegkinderlijke traumatisering. Hechting is daarin fundamenteel, vaak zijn de misbruikende ouders zelf ook beschadigd en weten daardoor niet goed om te gaan met zorg en wat simpel gezegd liefde is. Ooit zag ik op tv een documentaire over een fabrieksmatige Nazi babyfarm waarin vrouwen met militairen vele kinderen verwekten die slechts verschoond en gevoed werden maar amper of niet aangeraakt. In de film stelde men dat een aantal baby's op onverklaarbare wijze dood gingen. Natuurlijk zijn er fasen in hersenontwikkeling, maar daarmee ook een automatische  conclusie dat gemiste fasen nooit meer goed gemaakt kunnen worden. Een bekende psycholoog en psychotherapeute N. Nicolay stelt dat onveilig gehechte cliënten en dus in zekere zin ook andere hechtingsvormen weer veilig gemaakt kan worden in therapie. Het zou goed zijn als dit besef er meer gaat komen en meer gecheckt wordt op hechting als de basis van relatieproblemen en dus naast reële onveiligheid vanwege misbruik en of mishandeling een betere verklaring kan zijn van wat men aan gedrag en symptomen ziet. Tevens stel ik voor om een beter beeld te krijgen van de impact van goede therapie dat men in het begin en na een bepaalde tijd een hersenscan maakt om te zien of de neurologische effecten verbeteren. Is dit het geval dat is dat slechts een reden des te meer geld te steken in opleiden en aanwezigheid van goede therapeuten ipv de dure en dus niet veel opleverende chronische zorg.

Vermijdende persoonlijkheidsstoornis & afwijzende hechting

“Als ouders de gevoelens en behoeften negeren, niet opmerken, verwaarlozen”

De relevantie van kindermishandeling voor de ontwikkeling van VERMIJDENDE PERSOONLIJKSHEIDS STOORNIS-symptomen is erkend door tal van studies (bijv. Battle et al., 2004; Carr & Francis, 2009b), die enige steun aantoont, met name voor de rol van emotioneel misbruik door kinderen, emotionele verwaarlozing en seksueel misbruik bij de ontwikkeling van volwassen VERMIJDENDE PERSOONLIJKSHEIDS STOORNIS-symptomen. Battle et al. (2004) ontdekte dat personen met een PD meer blootstelling aan misbruik of verwaarlozing door kinderen meldden dan personen met depressieve stoornissen. Carr en Francis (2009b) onderzochten of vroege maladaptieve schema's de oorzaak waren van de relatie tussen ervaringen uit de kindertijd en VERMIJDENDE PERSOONLIJKSHEIDS STOORNIS-symptomen bij 178 niet-klinische deelnemers. Ze vonden VERMIJDENDE PERSOONLIJKSHEIDS STOORNIS-symptomatologie significant gerelateerd aan emotioneel misbruik door kinderen, emotionele verwaarlozing, seksueel misbruik en fysieke verwaarlozing. Deze resultaten komen overeen met die van Gibb, Wheeler, Alloy en Abramson (2001) die emotionele mishandeling (een combinatie van emotionele mishandeling en verwaarlozing) vonden die direct verband hield met verhoogde VERMIJDENDE PERSOONLIJKSHEIDS STOORNIS-symptomen. Sullivan, Bulik, Carter en Joyce (1995) vonden seksueel misbruik ook significant geassocieerd met VERMIJDENDE PERSOONLIJKSHEIDS STOORNIS. Een andere klinische studie wees uit dat personen met VERMIJDENDE PERSOONLIJKSHEIDS STOORNIS hogere niveaus van kindertrauma (in het bijzonder fysiek en emotioneel misbruik) rapporteerden in vergelijking met depressieve personen (Rettew et al., 2003). Bij het controleren van comorbide stoornissen (d.w.z. posttraumatische stressstoornis en borderline PD) was de impact van trauma niet langer significant.

Deze studie benadrukt de noodzaak om te controleren op comorbide stoornissen in voorspellende analyses. Samenvattend, verleden http: // www. ijpsy. © InternatIonal Journal of Psychology & Psychological Calder, 2015, 15, 1cHildHood experiencesand avoidant symptoms103research ondersteunt in het algemeen een verband tussen VERMIJDENDE PERSOONLIJKSHEIDS STOORNIS en kindermishandeling, hoewel verdere bevestiging met behulp van statistische ontwerpen die controle hebben over ten minste een aantal comorbide stoornissen vereist is. In het licht van de bevindingen die aantonen dat kindermishandeling (vaak gepleegd door familieleden, May-Chahal & Cawson, 2005) verband houdt met de expressie van VERMIJDENDE PERSOONLIJKSHEIDS STOORNIS voor volwassenen, heeft onderzoek ook de rol van familierelaties breder onderzocht.Parenting-stijlen in de vroege kinderjaren milieu zijn op betrouwbare wijze gekoppeld aan de ontwikkeling van andere PD's, zoals borderline PD (Nickell, Waudby, & Trull, 2002), en worden als een potentiële risicofactor voor VERMIJDENDE PERSOONLIJKSHEIDS STOORNIS beschouwd (Joyce et al., 2003). Studies van vroege opvoeding en PD's koppelen cluster C PD's (inclusief VERMIJDENDE PERSOONLIJKSHEIDS STOORNIS) consequent aan achtergesteld ouderschap (grotere onverschilligheid door ouders en scores voor misbruik door ouders; Parker et al., 1999), terwijl Carr en Francis (2009b) ook vonden dat maternale overprotectie positief gerelateerd was naar VERMIJDENDE PERSOONLIJKSHEIDS STOORNIS-symptomatologie. Russ, Heim en Westen (2003) concentreerden zich op de relatie tussen persoonlijkheidspathologie en ouderlijke binding van 203 clinicusrapporten en vonden dat afstoting van moeders en vaders significant geassocieerd was met VERMIJDENDE PERSOONLIJKSHEIDS STOORNIS. Samen ondersteunen deze en andere studies een mogelijk verband tussen ouderlijke overbescherming en slechte ouderlijke zorg met VERMIJDENDE PERSOONLIJKSHEIDS STOORNIS-symptomen (Arbel & Stravynski, 1991; Geiger & Crick, 2001). Naast literatuur die de relevantie van familierelaties en misbruik voor VERMIJDENDE PERSOONLIJKSHEIDS STOORNIS aangeeft, zijn er aanwijzingen dat kinderporno een potentiële risicofactor voor VERMIJDENDE PERSOONLIJKSHEIDS STOORNIS is.