Home » Comorbide » Eetstoornissen

Mijn ervaring

Zelf heb ik een periode gehad van ongeveer 1/2 jaar of iets langer dat ik vaak na een maaltijd bewust liet overgeven door een vinger in mijn keel te stoppen. Eten vond ik smerig achteraf. Ondanks dat ik een BMI onder de 18 had en iedereen wel opviel hoe mager ik mag, viel het hulpverleners niet eens op. Men vond het niet belangrijk, bracht het niet ter sprake, zoals ook de duidelijke signalen van kindermishandeling. In mijn "loopbaan" van de psychiatrie ben ik zoveel vrouwen vooral tegen gekomen bij wie ik intuïtief aanvoelde dat ze misbruik waren met een duidelijk eetprobleem. Eigenlijk is een eetprobleem een zwaar miskend probleem en vaak ook veel mannen hebben het.

Zoveel magere vrouwen, die gedwongen voeding kregen en later weer terug vielen. Zonder goede therapie, val je ook weer terug. Ik denk wel eens "als je geen controle hebt over je ellende", dan rest vaak nog controle over je lichaam, die niet prettig voelt. Je verzaakt eigenlijk je lichaam, het heeft je verraden, het is niet meer van jou of ooit geweest. Het is geen bron van troost. Velen willen het lichaam onder controle hebben en zien het niet als van hun. Als je lang PTSS hebt, dan voel je vaak ook geen honger meer want je brein en je lijf is gestresst. Je sympathisch zenuwstelsel maakt overuren. Je komt ergens nooit tot rust en vooral 's avonds alleen in bed met al je angsten.

PTSS en eetstoornissen:

Er wordt gesuggereerd dat de ontwikkeling van PTSS geheel of gedeeltelijk de relatie tussen trauma en ongeordende eten kunnen versterken (2). Onder de deelnemers van de bevolking onderzoek Nationale Vrouwen Study, hebben 6,9% van de deelnemers boulimia nervosa (BN), 21% hebben het binge eating disorder (BED), en 11,8% hebben de niet-BN.  Non-BED vrouwen kwamen overeen met criteria voor levenslange PTSD (9). Ondanks deze hoge cijfers, bleek de comorbiditeit van HO en PTSS  weinig bestudeerd te zijn, mogelijk omdat deze aandoeningen zeer verschillende klinische presentaties hebben. Hoewel ze geen kerncriteria delen, blijken veel van de bijbehorende kenmerken van PTSS en HO te overlappen (10). Hoge mate van dissociatie, alsmede alexithymia, zijn beschreven bij mensen met HO en PTSS (3, 11-14). Eetbuien of overgeven kan dienen middels dissociatie te "ontsnappen" aan de symptomen van PTSS (4, 15-17). Verder is gesuggereerd dat emotionele ontregeling een belangrijke ontwikkelingsfactor is in beide stoornissen (18-21) en dat subsets van individuen met EDS en PTSS worden gekenmerkt door impulsiviteit (22-28).

Deze gedeelde eigenschappen kunnen verklaren waarom anorexia nervosa (AN) Type binge / overgeven, BN en BED vaker een comorbide relatie hebben met PTSS in vergelijking met AN- beperkende type (2, 15, 17, 29-31). Het is echter moeilijk te bepalen of de impulsiviteit van dit zelfbeschadigend gedrag er was voor het trauma of dat deze werd veroorzaakt door trauma blootstelling (9, 32). HO en PTSS kunnen ook gemeenschappelijke genetische en biologische kwetsbaarheden delen. Hypothalamus-hypofyse-bijnier (HPA) as disfunctie is ook beschreven in beide aandoeningen (33, 34). Bovendien, genetische variatie in de serotonine, dopamine, glucocorticoïde en neuropeptide Y (NPY) systemen kunnen sommige individuen vatbaar maken voor zowel PTSS (35-39) en ongeordend eten (40-44). Zo kunnen PTSS en HO comorbide zijn vanwege gedeelde biologische, genetische en psychosociale kwetsbaarheden.

 

Bron: US National Library of Medicine