Home » Blog » Xandra's blog

We leven om te veranderen'

Xandra: HBO Maatschappelijk Dienstverlening, maar niet werkzaam. Complexe PTSS vanaf mijn vroege pubertijd, die alle gebieden van mijn leven en persoonlijkheid aantastte. Pas op latere leeftijd kreeg ik de diagnose complexe PTSS. Daarom zeg ik: ‘ kom op voor jezelf, zoek goede hulp, denk vooral niet dat het aan jezelf ligt.’ PTSS is een diepe verwonding. Leer je eigen kwetsbaarheid te verzorgen en te accepteren, in het licht van je eigenwaarde. Eis je eigen ruimte weer op. Nu is het jouw tijd!

‘Accepteer dat gevoelens niet zomaar verdwijnen, ze hebben een belangrijke functie op de weg naar herstel’.

 

De basis van een posttraumatische stressstoornis (PTSS) is het ‘trauma’, ofwel de ervaring van een overweldigend negatief gevoel als reactie op een gebeurtenis. dat negatieve gevoel wordt steeds opnieuw opgeroepen of uitgelokt door gebeurtenissen die lijken op of herinneren aan het trauma (de triggers) Met een PTSS ben je in een chronische staat van alertheid: alles wat maar een beetje op het trauma lijkt kan je klachten opnieuw uitlokken. Een posttraumatische stressstoornis ontwikkelt zich in eerste instantie door je poging alle triggers te vermijden, die deze overweldigende gevoelens uitlokken. Het vermijden echter van al die triggers die met pijn te maken hebben, veroorzaakt nu juist dat de pijn door zal gaan.

 

Je kan soms ‘overspoeld’ worden door paniek of intense psychische pijn, zonder dat het iets met het trauma van doen lijkt te hebben. Dat overspoeld worden lijkt eindeloos te duren. Het is alsof je terug geworpen wordt in het verleden en de sluisdeuren naar je traumatische herinneringen openstaan.

 

Tijdens de vermijdingsfase probeer je je juist af te sluiten voor alles wat maar aan het trauma herinnert.. Omdat je weet hoe heftig gevoelens kunnen zijn, kun je bang voor jezelf of voor je emoties worden. Je wilt en kunt er niet over praten. Het lijkt op verdoving. Als je lichamelijk gewond raakt, kan je lichaam verdovende stoffen aanmaken, die helpen de pijn aan te kunnen. Op dezelfde manier kan de geest zichzelf verdoven tegen emotionele pijn. Je voelt je dan verdoofd, leeg of dood van binnen (‘numbing’)

 

Als gevolg van deze grote neiging tot vermijden, wordt je wereldje wel erg klein. Je bent bang om nieuwe dingen uit te proberen. Mensen met traumatische ervaringen zijn vaak intelligente en getalenteerde mensen, die niet bereiken wat je zou verwachten, gegeven hun mogelijkheden.

 

Wat kan je doen als je overvallen wordt door triggers?

 

-besef dat gevoelens niet eeuwig duren

-erken de emotie, maar weet dat je niet perse hoeft te reageren

-zoek afleiding door met je lichaam bezig te zijn, zo kom je weer terug in het heden

-ijsklontjes in je handen houden

-activiteiten

-je op een ander richten

 

Afleiding zoeken is iets anders dan vermijden, je neemt jezelf voor om later op een geschikter moment je gevoelens en reacties op triggers te ontrafelen.

 

Om je wereld te vergroten, neem jezelf voor nieuwe dingen uit te proberen. Begin met hele kleine stapjes en wees terecht trots op elke vorm van vooruitgang en probeer niet te hard voor jezelf te zijn en in paniek te raken als het niet goed gaat.

 

Deze kleine stapjes kunnen zijn:

 

-een wandeling maken

-een praatje met de buurvrouw houden

-iets leuks voor jezelf kopen

-een goede maaltijd koken

-op tijd rust nemen

-je gevoelens opschrijven

-bedenken wat je leuk vindt en hier een klein begin mee maken

 

Hoe kan jij je horizon verbreden?

 

Vertel me eens…

Van een leven vol van leed

Van ontkenningen,

alsof ik er niet toe deed

 

Met één voet in de duisternis

leun ik op mijn eigen kracht,

reik naar het licht

en tors het lot dat mij zo tart

 

 

 

Reageren: