Home » Blog

We all know what the world needs and those who are chained in fear. Some don't have the light in sight to see and are astray.

We all have the wisdom to cure ourselves, but most of all to feel the permission to cry and heal and not be abandoned.

"Wat is goede hulpverlening..."

Goede hulpverlening betekend dat men naast een goede diagnose, ook een indruk verwerft van de ernst, omvang en aanvang/ duur van kindermishandeling/ misbruik ervaringen. Dat kan veelal door een gestructureerde interview. Slechts een ervaren therapeut weet hoe belangrijk dat is, want iemand die onbevangen met een cliënt het diepe ingaat, zonder te beseffen wat er allemaal vergeten is, zal verbaasd zijn als tijdens therapie mensen dingen plots gaan herinneren. Hierdoor ontstaan crisissituaties met verergering PTSS verschijnselen die men niet zag aankomen. Veel cliënten hebben veelal een scala aan klachten volgens DSM-5 variërend van dissociatie (is een van voornaamste symptomen) ,depressie, persoonlijkheidsproblematiek, angsten, fobieën, suicidegedachten, maar ook eetstoornissen, verslaving, auto-mutilatie en nog meer. De kern van zaak is dat de klachten allemaal samenhangen met de bron of wortel van alle afgeleiden en dat is of zijn traumatische herinneringen die verdrongen worden of door dissociatie mbv een ander bewustzijn gehanteerd worden emotioneel en qua coping. Het heeft weinig zin om slechts de afgeleiden of wel apart gelabelde problemen slechts te behandelen. In de eerste plaats is het van belang om de cliënt te erkennen met zijn/ haar ervaringen in een diagnose die past in zijn/ haar context. Men moet meer en vooral bedacht zijn op dissociatieve neigingen en problemen. Daar zijn vragenlijsten voor. Velen hebben ook geheugenproblemen waar men op bedacht moet zijn. Cliënten met een traumatische achtergrond bewegen zich tussen vergeten en het hebben van emotionele of beeldende flashbacks en soms fixe dissociaties

 

        We kunnen therapie zien als leren omgaan (emotieregulatie) met emoties en gevoelens/ behoeften, verwerken in later stadium geleidelijk van de ervaringen (EMDR of exposure zijn aangewezen en bewezen te werken), het bespreken en oefenen van het interpreteren van angstige situaties. Tevens is het belang in het begin van de therapie, te werken aan reële veiligheid, huisvesting, vrienden, support (denk aan deelname supportgroep) financiën etc. Therapie moet gedurende het beloop cliënten stimuleren van het vinden van aansluitende bezigheden, zoals vrijwilligerswerk, studie of iets anders met de bedoeling zelfredzaamheid en vertrouwen te versterken. Ook moet in het begin besproken worden wat er moet gebeuren in tijden van crisis of wel dat de cliënt even te weinig draagvermogen heeft. Ook in therapie moeten overdracht belicht worden in oude relationele ervaringen met de daders (programmering) en hoe de cliënt kan leren beter met zijn/ haar gevoelens en behoeften kan omgaan. Modelkling speelt hierbij een rol. Maar ook werken aan veiliger hechting. Een therapeut moet altijd in het oog houden, hoe men zich moet bewegen tussen verwerken en de mate van draagkracht. Een therapeut die bang is voor de heftigheid van de ervaringen of liever mijd is niet geschikt om te helpen. Dat klinkt hard. Verder kan een therapeut ook niet zonder een team, waarin zij/ hij de voortgang kan bespreken. Zonder een team als ondersteuning ga je als therapeut vroeg of laat ten onder emotioneel. Ook moet in de laatste fase worden gewerkt aan afbouwen en het leven weer met andere ogen te gemoed zien. Wel dient men de cliënt er op te wijzen dat het kan gebeuren dat slechte omstandigheden men even weer bij moet stellen en dat een vervolggesprek na een aantal maanden gewenst is.

        We kunnen therapie zien als leren omgaan (emotieregulatie) met emoties en gevoelens/ behoeften, verwerken in later stadium geleidelijk van de ervaringen (EMDR of exposure zijn aangewezen en bewezen te werken), het bespreken en oefenen van het interpreteren van angstige situaties. Tevens is het van belang in het begin van de therapie, te werken aan reële veiligheid, huisvesting, vrienden, support (denk aan deelname supportgroep) financiën etc. Therapie moet gedurende het beloop cliënten stimuleren van het vinden van aansluitende bezigheden, zoals vrijwilligerswerk, studie of iets anders met de bedoeling zelfredzaamheid en vertrouwen te versterken. Ook moet in het begin besproken worden wat er moet gebeuren in tijden van crisis of wel dat de cliënt even te weinig draagvermogen heeft. Ook in therapie moeten overdracht belicht worden in oude relationele ervaringen met de daders (programmering) en hoe de cliënt kan leren beter met zijn/ haar gevoelens en behoeften kan omgaan. Modelkling speelt hierbij een rol. Maar ook werken aan veiliger hechting. Een therapeut moet altijd in het oog houden, hoe men zich moet bewegen tussen verwerken en de mate van draagkracht. Een therapeut die bang is voor de heftigheid van de ervaringen of liever mijd is niet geschikt om te helpen. Dat klinkt hard. Verder kan een therapeut ook niet zonder een team, waarin zij/ hij de voortgang kan bespreken. Zonder een team als ondersteuning ga je als therapeut vroeg of laat ten onder emotioneel. Ook moet in de laatste fase worden gewerkt aan afbouwen en het leven weer met andere ogen te gemoed zien. Wel dient men de cliënt er op te wijzen dat het kan gebeuren dat slechte omstandigheden men even weer bij moet stellen en dat een vervolggesprek na een aantal maanden gewenst is.